Artikelen	maandag 6 september 2010 18:31 uur

Dagboek van een ...
van Jup laatste wijziging maandag 22 september 2008 10:17 uur	8 reactie(s)
Maandag 22 september 2008 Na een onrustige vrijdagnacht en een wat rustigere zaterdagnacht, een heerlijke duik in het zwembad, een zoekgeraakte trouwring , die weer werd teruggevonden door Swid, vele spelletjes en opdrachten, een geweldige bonte avond bij het kampvuur en heel veel gezelligheid, lachen, gieren en brullen hebben wij weer een bijzonder fantastisch jeugdkamp achter de rug. Het was wederom een zeer succesvol jeugdkamp dankzij en onder leiding van Maaike, Bianca en Peter. Het gehele kamp liep op rolletjes, dankzij de leuk spelletjes en opdrachten van Maaike en Bianca. Het "moordspel" werd weer geïntroduceerd en ook het spel "Wie ben ik" vond ik heel erg leuk. Verder heeft Meisjes A een heel middag programma verzorgd met uiteraard weer hele vieze spelletjes, dat werd afgesloten door even lekker met een goede glijpartij en een robbertje kluwenvechten op de zeepsopglijbaan. Er is uiteraard weer verschrikkelijk veel gegeten, gesnoept en gedronken. Dit jaar was het eten, ontbijt, lunch en avondeten, bij de accomodatie inbegrepen. Dus Ditte en ik waren dit jaar kok af. Ik wil iedereen bedanken voor een heal gezellige kamp. Bedankt Shiba, Nadessa, Liv, Sanne, Sacha, Myrthe, Yael, Marieke, Tess, Danique, Lisanne, Karlijn, Robin, Matthijs, Swid, Richard, Maaike, Bianca, Peter en Ditte voor een geweldige herinnering aan het jeugdkamp 2008 en Stephan je hebt wat gemist hoor. Jammer dat we weer naar huis moesten. Zaterdag 23 februari 2008 Een hele tijd niets van me laten horen. Inmiddels weer volledig hersteld van de opgelopen zweepslag, maar nog niet hersteld van de beslissing van mijn stoppen. Ik kom nog heel regelmatig in sporthallen en trainingshallen en het blijft maar kriebelen. Het spelletje is zo leuk. En niet alleen het spelletje, maar ook alles wat eromheen gebeurd. Toch lijkt het wel of er een muur om het speelveld heen staat. Ik vind het een enorm groot verschil of ik in het veld sta of dat ik er naast sta. Maar goed ik kom en kan ook niet terugkomen op mijn genomen besluit. We moeten verder. Dus volgend jaar gaan we het volleybal maar even op een heel laag pitje zetten en gaan we ons bezinnen op andere doelen. Dat zal overigens zeker lukken, mede ook omdat ik niet zo goed stil kan zitten. Maar eerst dit seizoen afmaken en uiteraard ook nog echt genieten van misschien wel mijn laatste Millingen, hoewel dat toch wel weer een beslissing is van de buitencategorie, want Millingen wil ik toch eigenlijk wel niet missen. Maar je wordt ouder papa. Ik geef het toe. Maandag 5 november 2007 De kogel is door de kerk. Na weer een vervelende blessure hang ik mijn sportschoenen aan de wilgen. Afgelopen vrijdag tijdens de wedstrijd liep ik opnieuw een zweepslag op, inmiddels mijn 4e. De pijn was nog te dragen, maar de teleurstelling was groot. Ik had al besloten dat dit seizoen mijn laatste zou zijn, maar dat ik zo snel afscheid zou moeten nemen, was toch niet echt de bedoeling. Ik zal het zeker missen, maar er zijn ook nog allerlei andere uitdagingen. Maar eerst herstellen van mijn zweepslag. Donderdag 18 oktober 2007 Gisteren echt volledig verrast! De dag ervoor had ik mijzelf de vraag gesteld, ga ik me morgen anders voelen. 50 is toch een mijlpaal, waar altijd veel aandacht aan geschonken wordt. Maar 's ochtends na het uit bed stappen, was het gewoon een dag als alle andere. Ditte stond gelijk met me op en wilde me graag naar mijn werk brengen. Bogdane, die net haar rijbewijs heeft, wilde me graag ophalen om weer een ritje mee te pikken. Kortom gewoon een dag als alle andere dagen. Bij het terugrijden begon er toch wel iets te kriebelen, wat gaan we doen, met het gezin iets leuks hoop ik. Echter bij het in de straat rijden herkende ik een paar auto's van directe familie. Ditte heeft wat meer geregeld, de naaste familie is er ook. Wordt gezellig. Maar dan kom je de kamer binnen en staat het hele huis met een man of 60 lang zal ze leven te zingen en dan smelt je. Mijn eerste reactie was dan ook "moet er niet gewerkt worden?". Dat zoveel mensen voor jou vrij of een deel van de dag hebben vrij nemen, voelt wel als heel bijzonder aan. Op dat moment voel je je wel heel rijk. Het feest daarna was geweldig en ik weet nu dat 50 toch anders voelt dan 49. Iedereen super bedankt voor jullie komst, aandacht en cadeau's. Ik kan voorlopig voort met mijn lijfdrank, en ik drink er een op jullie. Nu ga ik lekker nagenieten. Maandag 17 september 2007 Afgelopen weekend samen met Ditte voor het 4e jaar het jeugdkamp overleefd. Het was weer een zeer succesvol jeugdkamp dankzij en onder leiding van Irene, Sifra, Tjalling, Mireille, Daniëlle en Bogdane, Toen we al terug naar Amstelveen reden, waren Ditte en ik het kamp al aan het evalueren. Je bent dan bezig met het gezelligheidshaltevraag en je vergelijkt al gauw met andere kampjaren. Gelijk aan Millingen, vind ik het altijd leuk om cijfers te geven en ook een ranking. Die is natuurlijk heel persoonlijk, want ook ik begrijp best, dat anderen het vaak heel anders beleven. Gelukkig zijn Ditte en ik het wel vaak met elkaar eens en hebben er ook wel hetzelfde gevoel bij. Dit jaar was dus voor ons toch wel een topjaar. Ik geef het toch wel een 8 en ik nijg zelfs naar een 9. Het gehele kamp liep weer op rolletjes. Er is weer verschrikkelijk veel gegeten, gesnoept en gedronken. Nadat we circa 60 pannekoeken (naturel, kaas en spek), 24 hamburgers en gehakt en kipvulling voor de wraps hadden gebakken, dachten we even dat we veel te veel hadden klaargemaakt. Uiteindelijk waren er nog 3 pannekoeken over en wat vulling voor de wraps. Het overige was in no-time verorberd. Ondanks dat er ook zakken chips, koekjes en ander soortig snoep doorheen is gegaan. Ook appels en bananen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen na zo'n weekend. Goed de ranking nog voor dit weekend. Voor Ditte komt dit weekend op nummer 1 en ik zet dit weekend op nummer 2, hoewel deze wel heel erg dicht bij nummer 1 ligt. Ik wil iedereen dan ook bedanken voor dit wederom hele gezellige kamp. Bedankt Shiba, Linda, Nadessa, Liv, Alexandra, Melissa, Myrthe, Marieke, Daniëlle, Sacha, Tess, Danique, Lisanne, Karlijn, Nancy, Robin, Matthijs, Swid, Rob, Stephan, Richard, Bogdane, Sifra, Mireille, Daniëlle, Irene, Tjalling, Peter en Ditte voor wederom een geweldige herinnering aan het jeugdkamp 2007 en Tako volgend jaar jij ook erbij. Dinsdag 17 juli 2007 Afgelopen vrijdag samen met Erikjan Plas voor het 3e jaar naar het North Sea Jazz festival geweest. We hadden eigenlijk de zaterdag gekozen, maar ik had helaas andere verplichtingen. Na Bogdane en Casper nog even op het vliegtuig naar Frankrijk te hebben gezet, hebben we na binnenkomst ons eerst even lekker volgeladen met tapas en 2 biertjes. Daarna zijn we gaan struinen door de verschillende zalen om even de festival gevoel op te snuiven. Heerlijk allerlei verschillende mensen door de wandelgangen te zien lopen. Ons 1e bezoek was aan Steps Ahead in de Nile om warm te draaien. Na 3 kwartier genieten van de meer algemene jazz voor het grote publiek zijn we op zoek gegaan naar Margriet Sjoerdsma, die in Volga een kleine zaal optrad. Deze nieuwe ster aan het firmament was een verademing voor mij. Ze had een dijk van een stem en een hele leuke uitstraling, maar moet duidelijk nog groeien in haar verdere volwassenheid. Voor het einde van haar concert zijn we toen richting de Hudson gelopen om daar nog een staartje van Charles Tolliver Big Band mee te maken. Om goede plaatsen te hebben voor McCoy Tyner Trio zijn we in de zaal gebleven en hebben we wat gepraat met andere jazz bewonderaars. Het concert van McCoy Tyner hebben we in het geheel gezien en we hebben genoten. Een 80-jarige pianovirtuoos in heel leuk gezelschap. Maar wat is die man toch goed op de piano. Echt helemaal geweldig. Na het concert hebben we even kort rust genomen om ons daara wederom in de Nile te storten op Katie Melua. Dit is inmiddels ook een bekende jazz artiest, dus de zaal zat afgeladen. Het is toch wel heel leuk om zo'n geweldige artiest in levende lijve te zien zingen en te performen. Een sentationele zuivere en krachtige stem, waar het heelijk is om naar te luisteren. Ik hoorde weinig verschil tussen haar platen en haar life optreden, maar dat zal wel aan mijn oren liggen. Na Katie Melua zijn we Amon Tobin gaan bekijken, maar daar hebben we het nog geen minuut uitgehouden. Hard en hard en nog eens hard en in mijn beleving weinig met jazz van doen. Dus zijn we gauw doorgelopen om Al green, ook al een oud gediende, in de Nile te bekijken. Hij kan er nog steeds wat van, maar we wilde ook nog zo graag andere jazz-muzikanten zien en verrast worden. En dat werden we. We kwamen uiteindelijk bij de Tigris, waar DJ Maestro zijn Blue Note Trip liet horen. Hij had een drumster, een saxofonist, een keyboardspeler en een zangeres meegenomen, die de muziek en het publiek naar hoogte lieten stijgen. Op jazz muziek met een vermakelijk combinatie van zang, sax, drum en keyboard kwam de DJ toch in een heel ander licht te staan bij mij. Na DJ Maestro wilde ik nog graag Jamie Lidell horen, maar dit was al net zo waardeloos als Amon Tobin. Hard en weinig jazz. Uiteindelijk zijn we geeindigd in de Darling waar er een concert gegeven werd door Mari Boine. Zij zingt met veel gevoel in een taal die weinigen van ons zullen beheersen. De taal bestaat ook met name uit klanken en dat maak jazz dan weer zo bijzonder. Na bijna 7 uur jazz gehoord te hebben, ging ik weer heel voldaan en met een prettig gevoel huiswaarts. Dinsdag 10 juli 2007 Afgelopen zondag was het weer een dagje Heren1. De bedoeling was om te gaan kanoën, omdat het vorige keer zo vreselijk goed bevallen was. Echter het weer gooide roet in het eten en daarom werd er voor een alternatief gekozen. We gingen zeilen op de Nieuwkoopse Plassen. Volgens mij is het maar één plas! Moet ik nog maar eens aan Wilco, onze neerlandicus, vragen, waarom het nu plassen is en geen plas. Genoeg geplast, we zijn dus wezen zeilen. Het weer was zondag dus weer super (hoe kan het ook anders met Heren 1), maar het water was toch echt te koud. Er is dus niemand spontaan het water in gegaan, hoewel er wel pogingen gedaan werden. Een optie was om over te springen van de ene boot naar de andere. Een andere optie was terwijl je stond te plassen om te geipen of te ... . Ben het alweer kwijt, maar het is me uitgelegd en het te maken met voor en tegen de wind draaien. Lekker belangrijk!!! Maar gelukkig was iedereen zo slim om zich ergens aan vast te houden. Onderweg hebben we nog heerlijk gebak gegeten (dank Tjalling) en we zijn ook nog een keer aan land geweest om de benen te strekken en het eten van chips en noten, de juiste voeding voor op een boot. De bierrestanten (achterstand) van Millingen zijn ook opgeheven. Kortom weer een zeer gelsaagd uitje van Heren 1. Dinsdag 3 juli 2007 Het is weer lang geleden dat ik iets heb geschreven. Druk, druk, druk, je kent dat wel. Maar helaas geen excuus. In ieder geval zaterdag en gisteren weer heerlijk in het zand mogen flitsen. Uiteraard met Heren 1 en Dames 1 was het weer heel gezellig daar op het Stadshart. De opkomst van andere teams viel helaas wat tegen, maar daarom was het nog niet minder gezellig. Zaterdag speelde we als Heren 1 met Erikjan, Eric, Ronals, Tjalling, ik en gastspeler Eric Kling. Deze was uitgenodigd omdat het er naar uit zag dat we niet voldoende mannen hadden. Uiteindelijk werden we zaterdag zonder al te veel tegenstand eerste en kregen we als prijs een drankje aangeboden. Dat was vorig jaar toch wel wat beter geregeld met een etensbon bij Du Monde. Maandag hadden we ingeschreven met 3 teams van Silversant. Er waren nog 6 andere teams, waarvan 1 team de sterkste bleek te zijn. In de finale trokken wij helaas aan het kortste eind. Hopen maar dat het volgend jaar weer meer volleybalteams inschrijven op dit leuke toernooi. Woensdag 21 februari 2007 Gisteren was ik voor mijn werk naar Leeuwarden. Ik had een afspraak met Wytse, maar Jan zou me komen afhalen. Ja, Jan Swiersema ookwel 'Swier' genoemd. Swier was eind de jaren 80 mijn collega - hij was geemigreerd vanuit Appingedam, dat ligt nog ver voorbij Groningen. Maar hij was niet alleen mijn collega in het werk, maar ook in het volleybalveld. Wat hebben Jan en ik een plezier gehad. We speelden toen samen met Jos Bekkers, Charles Schreurs, Rein Vos, Slavek Vasak, Harry Helsloot en nog een paar anderen waar de namen mij even van ontschoten zijn. Ik heb weer heerlijk met Jan de goede oude tijd uit de kast kunnen halen. Hij had ook zo graag op de reunie gekomen, maar heeft op het laatste moment af moeten zeggen. Jan, bedankt voor de gezellige dag en dat moeten we nog maar eens gauw overdoen. Maandag 18 september 2006 Om 06:10 uur begint er ergens iets vervelend geluid te produceren. Het is echt een irritant geluid. O, mijn wekker. Nog even niet, dus sla ik hem voor 9 minuten uit. 9 minuten later, na weer volledig van de wereld vertrokken te zijn, begint dat k....-apparaat weer te mekkeren. Oke, oke, ik takel mijn volledig brakke lijf uit de steigers en begeef me richting badkamer. Na een douche en een scheerbeurt, beginnen de radaren weer langzaam te draaien. Blijft alleen de vraag hoe ik hemelsnaam aan zoveel spierpijn kom. En ook nog eens op zulke rare plaatsen. Vooral buik en benen, lijken niet bij mijn lijf te horen. Ik weet het weer. Ik ben naar het jeugdkamp geweest. En daar heb ik aan allerlei activiteiten mee gedaan. Ik heb gesmokkeld, gevoetbald, geslagbald, skelter-race, water naar de zee gedragen door de lucht, water laten vliegen en vangen en gehooidonkd. Ook heb ik als een prinses geslapen en ben wakker gemaakt door 7 dwergen met baard en puntmuts. Daarna door een oude heks vergiftigd, maar gelukkig heeft die geweldige prins Ronald me weer tot leven gewekt. Hij is nu nog bezig de stukjes appel achter zijn oren en uit zijn haar vandaan te krijgen. Wat was het weer een vreselijk gezellig kamp, de activiteiten een succes en de bonte avond met zeer lachwekkend en leuke optredens weer fantastisch. De optredens werden verzorgd door Sacha en Liv als Abba; Nadessa, Melissa, Shayeeda en Lisa met een dans-act; Shiba als tovenares met een hele leuke act over toveren; en Matthijs, Danique, Robin en Tess met een heel leuk en vermakkelijk improvisatie cabaret. Het tussentijdse reclame-blok werd verzorgd door Alexandra en onze gastvrouwen waren Sacha en Liv. Na de bonte avond was het grote kampvuur een geweldig spektakel. Bij het kampvuur werden er enge verhalen verteld door Tess en Alexandra. Ditte vond fikkie steken zo leuk, dat ze maar hout op het vuur bleef gooien. Met dank aan Eric hadden we gelukkig net genoeg om Ditte de hele avond verder bezig te houden. Echter het moordspel was toch wel de activiteit van dit weekend. Het was de bedoeling om elkaar te vermoorden. Iedereen kreeg een briefje met de naam die hij of zij moest vermoorden. Je kon echter alleen iemand vermoorden als er niemand bij was. De meeste moorden zijn dan ook gepleegd in en rond de toiletruimte. Er waren een aantal experts op dit gebied. Shira en Danielle waren heel goed, maar ook Bogdane gebruikte allerlei trucjes. Zo vermoordde ze zelfs 3 mensen in het zwembad. Een enkeling, met name bij de leiding, waren al binnen een paar minuten vermoord. Omdat het zo'n succes was, hebben we dit spel tot 2x toe gespeeld. Opvallend daarbij was dat de 2e keer niemand meer alleen liep, maar iedereen in groepjes van minimaal drie en iedereen verdacht veel achteruit keek. Uiteindelijk lukte het Daniele, Shira en Bogdane toch weer om hun slag te slaan. Ik wist niet dat mijn dochter zo moordlustig was, maar zij heeft uiteindelijk het spel gewonnen. Ik wil iedereen dan ook bedanken voor dit wederom hele gezellige kamp. Bedankt Shiba, Linda, Nadessa, Liv, Lisa, Romy, Melissa, Shayeeda, Alexandra, Danielle, Shira, Sacha, Tess, Danique, Lisanne, Karlijn, Nancy, Robin, Matthijs, Swid, Bogdane, Sifra, Mireille, Maaike, Ronald, Yvonne, Irene en Ditte voor jullie inzet en opnieuw een geweldige herinnering aan het jeugdkamp 2006. Dinsdag 22 augustus 2006 Afgelopen zondag hebben Bas, Wilco, Erik Jan, Theo en ondergetekende - Tjalling en zwangere Annelies mogen verhuizen. Gelukkig was er ook nog familie, papa Molenwijk en papa en mama Verhoeff aanwezig. Een week ervoor ging er een uitnodiging via de mail om zondag om 11:00 uur te verzamelen om de laatste grote zaken te verhuizen. Dat bleek achteraf niet helemaal de waarheid. Een flat leeghalen en een huis vullen duurde respectievelijk 6 uur, 3 busjes vullen en ledigen en een heel huis inclusief grote zolder vullen met rotzooi. Tenminste dat werd er geopperd tijdens de vulling van de 2e bus en het leeghalen van de box wat overigens nog bijna een hele 3e bus vulde. Het uiteindelijk resultaat, de tuin voor een kwart gevuld met tuinspullen, een ijskast en een vrieskast en 2 fietsen. De kamer en keuken gevuld met dressoirs, bankstel, stoelen, eettafel en eetstoelen, een televisietafel en een doos of 30. De grote slaapkamer gevuld met beddelen en een 20 tal dozen. De kleine slaapkamer lag al vol met gereedschap en andere rotzooi. De babykamer ook nog deels gevuld met wat doosjes en klein spul. En dan de zolder. Deze loopt over het hele huis en is dus vrij groot mag ik wel stellen. Nou daar staan ook nog eens 50 tot 60 verhuisdozen, een grote verzameling hout (een houthandel kan daar een puntje aan zuigen, en nog wat andere rotzooi zoals 2 mountain-bikes en nog extra 8 buitenbanden en ook nog wat wielen. Goed om nog 2 mountain-bikes te laten rijden. Ik ben niet roomser als de paus, maar wat heeft Tjalling een troep zeg. Woensdag 12 juli 2006 Vanavond weer een avondje hardlopen! Het nieuwe Dames 1 heeft een Zomertoer in het leven geroepen om de conditie op peil te brengen en houden. Ze hebben een doel en in mijn beleving ook het juiste doel. Ik heb er veel zin in, want het is vreselijk druk op mijn werk. Sinds ik een nieuwe functie heb als architect, wordt er veel gevraagd van me. Vaak en veel vergaderen en iedereen wil uit je kennis putten. Dus samen met mijn beide dochters, Sifra en Bogdane, naar het bos getogen alwaar er werd verzameld. Uiteindelijk bleken alleen Yvonne P. en Corine aanwezig te zijn. We lopen zoveel mogelijk rondjes rond de "doelen". Dit is voor iedereen anders. Na het starten blijk ik al gauw op de achterste postie te lopen. De ouderdom is echt toegeslagen. Maar ik wil er niet aan. En dat mag ik weer bezuren. Na bijne een rondje volbracht te hebben, loop ik een zweepslag in mijn rechterkuit op. Wat is het toch fijn om te sporten. Zelfs het lopen doet pijn en de meiden gaan gewoon lekker door. Nadat ze allemaal uitgelopen zijn, gaan ze na het voetballen ook nog even volleyballen. Uiteindelijk ben ik de spelbreker en wil graag naar huis. Ik heb weer even genoeg van het sporten. Thuisgekomen kijkt vrouwlief ook weer dolgelukkig. Zou je nu niet eens eindelijk wat rust nemen. Je bent geen 20 meer. Ik wil haar nog steeds niet geloven. Wat ben ik toch een eigenwijs. Maar door schade en schande leert men. Al duurt het bij mij wel heel erg lang! Vrijdag 9 juni 2006 Ik ben er helemaal klaar voor. Dit weekend gaan we weer met Heren 1 naar Millingen. Voor mij is dit volgens mij het 12e jaar. Ik heb er weer heel veel zin aan en heb me weer goed voorbereid. Ik heb mijn gifbekers weer gevuld met allerlei lekkere drankjes en ook het belangrijkste onderdeel de ZWEMBROEK ingepakt. Voor het eerst in mijn geschiedenis wordt het heet! Het thema is, hoe kan het ook anders, ORANJE. Dus ook heel wat winkeltjes afgestruind naar leuke oranje-attributen. Hoewel die rotzooi is tegenwoordig in elke winkel te verkrijgen. Ben benieuwd wat die anderen allemaal hebben gevonden voor troep. De bus gaat ook mee en ik heb ook al vaag vernomen dat er een bank mee gaat! Kan ik misschien op de bank slapen. Maandag 15 mei 2006 Afgelopen zaterdag was de reunie voor Ditte en mij een groot succes. Ik heb genoten om oud teamleden tegen te komen van ruim 30 jaar geleden. Het was soms moeilijk om hun gezichten er weer uit te halen, maar na enig staren kwamen ze toch weer boven. Ton van Heteren was een van de eerste die mij aanschoot. Volgens mijn berekening is dat dus 32 jaar geleden, het eerste jaar dat ik in Heren 1 mocht spelen. Dat team bestond volgens mij toen uit Ton van Heteren, Ton Dreeyers, Gerard Wiersma, Jan Bonneveld, Jos Bekkers, Rein Vos, Cees Vermey en ik zei de gek. Ik was 16 (en volgens Ton het talent van de vereniging) en speelde voor het 3e jaar bij Roda. Wij werden toen getraind door Bert ALbers van US. Van dit team waren Gerard Wiersma en Jos Bekkers ook op de reunie. Jammer dat de anderen er niet waren. Verder vond ik het geweldig leuk om Slavek Vasak en zijn Annetje weer te zien en te spreken. Zij emigreerde 25 jaar geleden naar Kenia en zijn vlak voor ons getrouwd. Slavek had een foto bij zich, waarop het team stond van die tijd, met onder andere Rein Vos, Jos Bekkers, Charles Schreurs, Peter Kramer, Harry Helsloot, Jan Swiersema, Frans van H. (???), Slavek, ik en onze bondscoach Bert Holsbeecke. Met Jan Swiersema heb ik voor de reunie nog wel mailkontakt gehad, maar hij kon helaas op het laatste moment toch niet komen. De generatie daarna was er uiteraard ook. Heine Sietsema met Lilian) en Edwin Spaan met Julliette, nog steeds vrienden en Peter Kramer met Marianne waren aanwezig en we speelde in die tijd samen met onder andere Jos Bekkers, Rein Vos, Paul Ruis en Hans Damen. Verder ben ik nog heel veel bekenden tegengekomen, zoals de gehele familie van de Berg, André, Roos, Marianne, Wendy en Sandra, Jonneke ter Steege, Trea Brockhof, Annemieke Pappot, Leontien Penterman, Helene Schreurs, Lida Koot, Piet Pietersen, Cor Driehuis, Loek Rijbroek, Wil Jak, Hans Bragonje, Ton van Royen, Loes van Veldt en ik ben er zeker nog een paar vergeten. De avond was echter veel en veel te kort om met iedereen fatsoenlijk te kunnen praten. Het was wel heel leuk om oude herinneringen uit de kast te halen. Al met al heb ik een bijzondere gezellige en geslaagde avond gehad en ik denk er nu al met veel plezier aan terug. Misschien krijgen we ooit nog eens een herhaling! Woensdag 28 maart 2006 Het is lang geleden, ik weet het, maar gisteren was het toch weer geweldig. Voor mij een top-10 avond. Gisteravond was het feest in de Bankrashal. Een echt Roda-feest, zoals alleen Roda dat kan. Dames 2 is na een hele aantrekkelijke wedstrijd voor een heel groot publiek KAMPIOEN geworden. Ik mocht als coach aan de kant meegenieten en heb dan ook vreselijk genoten. Druk zat er wel op. De meiden moesten met 4-0 winnen, anders zou het kampioenschap uitgesteld worden. Ook met zoveel publiek spelen, is niet even makkelijk voor iedereen. Het was overigens de eerste wedstrijd dat we compleet aan de wedstrijd begonnen. Maar de start was overdonderend. De eerste 3 sets zijn de meiden geen moment in gevaar geweest, ondanks het regelmatig wisselen om iedereen toch maar vooral ook te laten meegenieten. De laatste set was de zieke Irene helaas op. Rebekka nam haar plaats in, zoals vaker dit seizoen. Het werd de laatste set toch nog wel even heel spannend, zeker nadat er in een time-out de kampioensshirt werden aangetrokken. Maar na het verlossende laatste punt ging dan ook echt het dak eraf. De bankrashal explodeerde. Na de bloemen en de champagne werd de beker uitgereikt. Ook kreeg elk teamlid en de coach een medaille uitgereikt, wat ik persoonlijk een heel leuk aandenken vind. Ik heb ontzettend genoten van het publiek, met name Heren 1 was weer nadrukkelijk aanwezig. Het gehele materialen hok werd overhoop gehaald om naar alles te zoeken wat maar enig geluid maakte. Ook vond ik het vreselijk leuk dat alle familieleden van de meiden aanwezig waren. Voor mij was dit een hele bijzondere avond, die ik nog heel lang zal heugen. Als coach moet je ook analyseren en als ik dan terugkijk op dit seizoen, dan waren er eigenlijk maar 3 wedstrijden belangrijk. Eigenlijk maar 1 in mijn ogen. De eerste wedstrijd in Almere tegen de latere nummer 2. Ik denk dat als deze wedstrijd een andere uitslag had gehad, het seizoen mogelijk heel anders zou zijn gelopen. De tweede wedstrijd tegen de nummer 2, was denk ik de mooiste wedstrijd van het seizoen. Hierin konden we ons meten ten aanzien van de groei. Daar hebben we het kampioenschap gewonnen, wat hebben we hun 2 sets gigantisch vernederderd! De laatste belangrijke wedstrijd was die van gisteravond. Ondanks dat de vooruitzichten goed waren, moet je het toch maar even doen. Meiden shappeau voor jullie geweldige prestatie en ontzettend bedankt voor een heerlijk Roda-avondje en niet vergeten de heerlijke fles whiskey. Als ik een glas neem, denk ik aan jullie. Proost. Woensdag 6 juni 2005 Afgelopen zondag de vrijgezellendag voor Raymond mogen meemaken. Raymond, proost. Heren 1 had een kano-dagje bedacht op de Nieuwkoopse plassen. Eigenlijk is het beter om te zeggen een kano-dagje in de Nieuwkoopse sloten. Ik denk dat niemand droog is gebleven, uitzonderingen daargelaten. We hebben het verschrikkelijk getroffen met het weer, de volgende dag alleen maar regen en onweer. Over wat er allemaal gebeurd is die dag zou ik wel kunnen schrijven, maar er bij zijn is velen malen leuker en waarschijnlijk is het voor buitenstaanders onbegrijpelijk waarom wij nu zoveel lol en pret hebben. Het was ieder geval een dag om nooit te vergeten. Hieronder een korte impressie met onder andere "Bas Wielaart" "Plaspaal" "Bloempje" "Karatekid 36, de pelicano" "Pedel je droog" "Wal'jup'je" En toen peddelen naar huis, eten en naar bed. Gisterenavond kwamen Tjalling en Annelies langs met de foto's. Ik heb het avontuur nogmaals beleefd en wederom vreselijk genoten. Ondanks de brakheid en twee dagen herstel, zou ik het voor geen goud hebben willen missen. Alle foto's, gemaakt door Tjalling, zet ik binnenkort op de site. Ze gaan uiteraard ook nog rond. Maandag 30 mei 2005 Gisteren heb ik me laten verleiden tot deelname van het bekende six-en toernooi van Roda voetbal. Dit toernooi wordt gespeeld op halve velden met een bordje als doel. Je speelt 6 tegen 6, hoe kan het ook anders want het heet six-en toernooi. Rond 10 uur was ik aanwezig en zat al te genieten van een kop koffie, toen langzaam maar zeker de teams binnen kwamen druppelen. In de meest bijzondere uitdossingen kwamen de voetbalfanaten aanzetten. In een team waren de jongens geweldig verkleed als baywatch-meiden en de meiden hadden ceasar-torsos inclusief borsthaar voor. Er was een team dat in prachtig groen met bloemenmuts - het deed mij denken aan de badmuts van oma - zich als muurbloempjes voordeden. Een meidenteam als piraten met lap en haak en een "spaans" team, waarbij de heren met gitaaren sombrero's en de vrouwen in prachtige jurken er fantastisch uitzagen. De mannen speelde overigens alle wedstrijden met gitaar in hun hand. En ik heb nog een team gezien van musketiers en jonkvrouwen. Later bleek dat de meesten gisteravond ook al op het feest waren bij Roda, want de dag ervoor was het bedrijventoernooi van Roda geweest met aansluitend een feest. Als eerste kwam Pieter binnen. Ik dacht dat hij met ons meedeed, maar Pieter zat in de organisatie en kon dus helaas niet meedoen. Daarna verschenen Eric, Peter, Bianca en Esther. Wat later kwamen ook Bas en Wilco van de partij. Bas moest nog even een 10-kilometer wedstrijd lopen in Platvoetendorp. Nadat we klaar waren met spelen - we wonnen er 2, speelde er 1 gelijk en verloren er 1 (niet gek voor volleyballers) - konden we met heerlijk weer genieten van toch wel weer een gezellig feest. Ik was er de vorige avond niet bij, maar ik kan me wel voorstellen hoe gezellig en samenhorig het geweest moet zijn. Al met al denk ik dat de gezelligheid en samenhorigheid in wezen sterk overeenkomen tussen voetbal en volleybal. Ze weten allebei precies wat gezelligheid betekent. Ik denk dat we als volleybal meer bij dit soort evenementen aanwezig zouden moeten zijn. Misschien volgend jaar met 2 teams inschrijven! Zaterdag 28 mei 2005 09:00 loop ik met mijn hondje over de spoorlijn. Mijn mobieltje gaat. "Met Ramond, heb je wat te doen?". "Nee", zeg ik. "Oke, dan komen we je straks halen, tot zo". Okay, we wachten af. 10 minuten later komen Iwan en Raymond achterom en na de gebruikelijke begroeting vraag ik wat er aan de hand is. We gaan een aantal dumphandels af voor Millingen. Zo gezegd, zo gedaan en we verdwijnen we met zijn 3-en in de auto van Iwan naar platvoetendorp. Onderweg wordt nog even wat vuil geloost in de container in mijn straat. De dumphandel blijkt nauwelijks dumphandel te hebben. Dus gingen we maar naar de Kinkerstraat in Amsterdam. Na wat rondkijken blijkt er ook een kelder aanwezig te zijn. Hier vinden we wel wat gading voor ons Millingen thema "M.A.S.H.". Ook gaan we nog even naar de Intertoys en we zijn ook nog een feestwinkel in geweest. Na een morgentje stappen ben ik weer wat geld armer en rotzooi rijker. Maar we hebben wel weer veel voorpret gehad en Millingen moet nog komen. Maandag 18 oktober 2004 Gisteren samen met vrouwlief en volleybal-maten Raymond, Anton, Wilco & Wendy, Tjalling en Esther ons ogen uitgekeken naar de marathon van Amsterdam. Er liepen voor ons een aantal bekenden in mee, waaronder collega Bas, die zijn eerste marathon loopt. Bij de brug in Ouderkerk a/d Amstel geposteerd en wachtend op de eerste lopers van de marathon. Nog geen uur na de start verschijnen de eerste roadrunners. Klein en broodmager racen ze ons voorbij. Als je de marathon in iets meer dan 2 uur loopt, moet je toch al gauw rond de 20 km per uur wandelen. Dat suist dan wel voorbij. Na een groot aantal mensen voorbij te hebben zien trekken, komt uiteindelijk Bas in zicht. Ik heb inmiddels al een collega voorbij zien snellen. Bas wordt van verre gespot en daarna beginnen de spreekkoren op te wellen. "Bassie, Bassie" scanderen wij boven het trommelgeluid op de hoek. Nog geen 10 meter verder hoort Bas ons al en begint te juichen en te zwaaien alsof hij de marathon in een nieuw wereldrecord heeft gewonnen. Hij ziet er heerlijk fris uit en het lijkt net of hij pas een paar honderd meter achter de rug heeft in plaats van bijna 20 km. Zelfs op de brug 100 meter verder blijft ie zwaaien. Geweldig! Later blijkt Bas mijn collega alsnog te hebben ingehaald. (Deze heeft al een groot aantal marathons gelopen). Even later komt ook Wim, onze aannemer langs. Die loopt ook nog makkelijk, maar hij zou later kramp krijgen. Opvallend is wel de manieren van lopen van de verschillende deelnemers. Sommigen komen langs, waarbij je denkt, die doen het toch voor de lol? Volledig in het zweet, bijna buiten adem, lopend alsof ze honderden kilo's op hun nek hebben en vermoedelijk niet wetend waar ze zich bevinden of hoe ze de ene voet nog voor de andere moeten krijgen. Volledig automatisme. Griezelig hoor, gaat mij veel te ver. Maar goed , ik heb in ieder geval genoten van Bas! Ergens anders in de stad loopt collega Eric de halve marathon. Hij was licht geblesseerd en heeft afgelopen vrijdag nog meegespeeld met onze wedstrijd. Knap hoor. Wat hebben wij toch een toppertje in ons team. Nog even de feiten: Bas is als 615e de finishlijn gepasseerd in een tijd van 3.15.14. Zijn compaan Johan werd 618 in 3.15.15. Eric liep de halve marathon in 1.53.15. Goed gedaan mannen. Ik ben trots op jullie. Woensdag 22 september 2004 Afgelopen maandag gespeeld. Ik geloof trouwens bijna heel Roda. De meeste hebben ook gewonnen. Wat een start van het nieuwe seizoen. Was vroeg in de sporthal om te kijken naar de prestaties van alle bekenden. Bij binnenkomst wordt ik al begroet door alle kampgangers. De mini's zien me en zwaaien en groeten. Meteen maar even vragen hoe ze het kamp gevonden hadden. Na alleen maar leuke reacties (geeft een heerlijk gevoel) toch ook maar even naar de andere wedstrijden kijken hoe hun eerste wedstrijd vergaat. Jongens C is lekker aan het ballen en heeft lol. Goed om te zien. Lekker fanatiek, zoals ik ze ken. Meisjes C balt achterin onder het wakend oog van trainer Cees. Nadat ik me omgekleed heb, zijn Dames 2 en 3 al aan het inspelen. Ben nieuwsgierig. Hoe gaan die 2 meiden het van me doen en hoe zal Dames 3 het ervan afbrengen. Bo en Sief zijn lekker bezig en hebben het prima naar hun zin. Bij Dames 3 loopt het ook. Maaike is nog wat onwennig, maar heeft het wel naar haar zin. Maurien speelt echt een hele goede eerste set. Opvallend is dat ze elke keer de juiste beslissing neemt waarheen ze moet verdelen. Helaas komen niet alle ballen op de bedoelde plek, maar dat zal in de loop van het seizoen alleen maar beter gaan. Het 1-5 systeem wordt meteen al uitstekend uitgevoerd. Onverwacht! Weinig tot geen chaos, mede ook door de "oudere" garde. Mijn teammaatjes lopen in. Lekker zelf spelen. Na een warming-up en het inspelen kruipt Herm op de stoel omdat er geen scheids is. Later neemt Ron het gelukkig over. Na 4 sets ben ik moe, maar niet uitgeput. Dat kan maar een ding betekenen. De pass was uitstekend. Lekker gebald, gewonnen en na een paar biertjes gezellig in de huiskamer van de Bankrashal weer naar huis gefietst. Maandag 13 september 2004. Ik heb lekker uitgeslapen tot ongeveer 7:30. Zo eerst lekker douchen en scheren. Gisteravond lekker vroeg naar bed gegaan om een enerverend volleybalkamp te verwerken. Zit nu lekker te ontbijten en denk terug aan een geweldig leuk kamp. Verbaas me nog steeds over wat 35 mensen allemaal in een weekend kunnen wegstouwen aan eten en drinken. 98 appels! Waanzinnig. Wat was het onwijs gezellig. Ik ben benieuwd naar alle verslagen! Ben nog steeds lekker aan het nasudderen. O, shit! Ik heb zo mijn motorexamen. Nou ja, aan de voorbereiding kan het niet liggen. Die was heerlijk ontspannend. Woensdag 8 september 2004. Mijn wekker gaat om 6:22. Shit! Mijn lijf voelt brak. Slecht geslapen. Wat heb ik gedaan gisteravond. O ja, volleybal. Verder toch niets bijzonders. Nee, niets. Met veel moeite probeer ik uit mijn bed te komen. Zelfs draaien doet pijn. De eerste stappen. Oei! Bij de badkamer aangekomen begint het weer wat beter te voelen. Na een moeizaam wassen en aankleden de hond uitlaten. Het gaat steeds beter. Toch wel twijfels over hoe naar mijn werk te gaan. Misschien vandaag maar een keertje met de auto. Terug van het wandelen, is de auto al gereserveerd voor de boodschappen van het volleybalkamp aankomend weekend. Oke. Heeft iemand nog een strippenkaart voor me, als het onderweg mogelijk niet meer lukt. Nee, niemand en dochterlief rijdt ook al niet mee. Die wordt lekker gehaald en gebracht door een klasgenoot met rjibewijs. Na het ontbijt toch maar op de fiets geklommen. Dat fietsen zo zwaar kan zijn. Bij Ouderkerk begint de soepelheid van deze oude man eindelijk weer een beetje normaal te werken. Ik ben wel inmiddels al ingehaald door bejaarden, moeders met kinderen - al dan niet naast de fiets - en forensen. Gewoonlijk haal ik de meesten in. Na een lijdensweg van bijna 40 minuten, normaal kan dit in 25 minuten, zit ik achter mijn bureau in Amsterdam Zuid-Oost en denk: “Leuk toch dat volleybal”.
Aangemaakt op woensdag 8 september 2004 17:05 uur	8 reactie(s)
Reactie van Tjabbe woensdag 20 september 2006 11:56 uur
Het was niet alleen MIJN troep hoor, Annelies en die kleine hebben ook heel veel spullen. En zo groot is het huis nu ook weer niet.
Reactie van wickey maandag 19 september 2005 18:26 uur
Jub je bent weer erg snel, geweldig. Tjalling bedankt voor de foto's, helemaal top Iwan bedankt dat we meer onder water hebben gezeten dan er boven, heerlijk nat Herman, bedankt voor al het bier wat je me elke keer hebt gegeven nadat de vorige half leeg naar de bodem van de plassen is verdwenen Wilco bedankt voor de blinddoek, was behoorlijk misselijk na de autorit van Tjalling EJ bedankt dat ik weer onwijs heb mogen lachen om je en met je Anton bedankt, ik heb nog nooit zo een natte droom gehad, en hij ging over 11 mannen rond mijn bed, gewoon heerlijk Bas bedankt voor alle kunstjes die je weer hebt uitgehaald ondanks je vinger, twee duimen omhoog voor jou Eric bedankt jij was de bloem, bedankt voor het opfleuren van de dag Pieter bedankt voor je aanstekelijke lach en alle gezelligheid Peter bedankt voor de organisatie, in één woord geweldig Mannen ik blijf het zeggen, het was een dag om nooit meer te vergeten. Bedankt
Reactie van anton molleman woensdag 6 juli 2005 16:52 uur
Geweldig leuke foto's! Ik proef en ruik de bagger weer als ik ze zie. Mannuuhhh, ik heb geweldig genoten van het dagje uit met jullie. Het was vaak een warm gevoel, soms kort, soms lang (huh, huh). Mazzies, Anton
Reactie van Tjabbe woensdag 6 juli 2005 13:52 uur
De eerste foto's van een "standaard" dagje met Heren 1 zijn nu een feit. Wat volgt is de film (Heren 1, the movie) en ........, maar dat zien jullie vanzelf verschijnen. Jongens, moet er echt eerst weer iemand gaan trouwen voor we weer zoiets gaan doen? Tjalling.
Reactie van Lin donderdag 16 september 2004 12:46 uur
Justus, leuke foto's! Echt leuk om te bekijken!! Ieder1 tnx, het kamp was super!! CiaoX Lin
Reactie van Jup maandag 13 september 2004 20:41 uur
Bedankt! Anne, Bianca, Bina, Bogdane, Caroline, Daniëlle, Danique, Ditte, Esther, Juni, Karlijn, Kim, Kirsten, Linda H., Linda K, Lisanne, Lydia, Maaike, Marcha, Maurien, Melissa, Mireille, Mirella, Nadessa, Rachel, Raymond, Rianne, Romy, Sanne, Shayeeda, Sifra, Yvanka, Yolanda, Vivian. Jullie waren top.
Reactie van Puddle vrijdag 10 september 2004 16:16 uur
Hee Jup Ik lees dit en denk, he, dat heb ik ook. Stram opstaan, moe gevoel en pas na een douche van 10 minuten weer een beetje beweeglijk. Zeker mijn rug was stijf na een missmash tijdens de training. Een dag later is het opstaan toch veel makkelijker. Dat wordt wat als we maandag moeten spelen en dinsdag trainen. Maar toch is het gezellig en gaan we door. Zet je bril op tijdens het setuppen en dan zijn de klachten vast weg, dan ga je zo goed spelen, dat je zeker de pijntjes niet meer voelt. EJ
Reactie van Jup donderdag 9 september 2004 21:30 uur
Schroom niet om te reageren